Opening Kunstlijn 2013 expositie ‘Tussen Illusie en Werkelijkheid’

november 12, 2013 • KZOD Berichten, Nieuws, Video • Gezien: 1949

Na een openingswoord van Jan Reijnders spraken achtereenvolgens Willemien Spook en Arjan Bosch de aanwezigen toe met een voordracht en een gedicht. Hieronder kunt u de  teksten nog eens op uw gemak nalezen.

DE ACHTERKANT VAN DE MAAN

Ik had vroeger een goocheldoos. Daarin zat een doosje, waarin je een stuiver kon laten verdwijnen. Met dat doosje was ik ineens belangrijk. Ik kon iets wat niemand anders kon. En iedereen vroeg: doe die truc nog eens met dat doosje? Het was leuk om iets magisch te kunnen. Maar dat duurde niet lang. Na een paar weken kreeg mijn buurmeisje ook een goocheldoos en niet veel later wist iedereen hoe het in elkaar zat. De glans was eraf. Populariteit eraan. Illusie naar de maan. Er was niets meer aan. We zonken weer af naar de vertrouwde sleur van brave spelletjes als Moeder mag ik reizen en Schipper mag ik overvaren. Zo gaat dat met illusies; als je ze verliest, of als ze je ontnomen worden, is er even helemaal niets meer aan. Illusies hebben we hard nodig. Ze houden ons op de been, maken ons leven draaglijker en leuker. Vroeger hadden we Houdini. Nu hebben we Hans Klok. We weten dat hij ons belazert, we wíllen dat hij ons belazert. Verdwijntrucs, doorgezaagde weesmeisjes, botox: het leven vandaag is één grote goocheldoos.

Ook kunstenaars zijn meesters in illusies. Al werk je nog zo realistisch, je schept met je werk een andere, nieuwe werkelijkheid. En noem dat maar eens geen illusie. De behoefte aan illusies is geen luxe maar een eerste levensbehoefte. Illusies bieden een ontsnapping aan het alledaagse. We wíllen graag op het verkeerde been worden gezet. Knappe trucs bewonderen. Op het randje van je stoel zitten.  Zwijmelen bij de film. We koesteren onze illusies en dat is goed. Het houdt de moed erin. Morgen wordt het beter.

Verbeeld je maar niks, zeggen mensen soms. Ik zou zeggen: verbeeld je maar alles! Kijk naar de wolken en zie daar een olifant, je geliefde, een tandem, de Mont Blanc. Of sluit je ogen en reis door je hoofd. Koester je dromen en idealen. Kijk verder dan je neus lang is. Kijk achter de dingen. De meeste mensen willen dat wel, achter de dingen kijken. De achterkant van de maan willen we zien. En dat is mooi, dat is prachtig. Want dat kan niet.
En daarom doen we het maar met trucs en lapmiddelen. En met kunst. Ik zie ik zie wat jij niet ziet, zie jij het ook?

Willemien Spook
uitgesproken in De Waag, 27 oktober 2013

OVERDAG DROOM IK

Want overdag droom ik slapeloos de werkelijkheid
De illusie oppermachtig, wandel, ren ik, dwaas de dag door
Werk ik, vangt de droom mij die ik ben, en droom ik de werkelijkheid die ik wordt

Grip wil ik, grijp, krabbel ik elk moment overeind
Stil staar ik, voel val denk dronken dit dromend leven
Lust voor oog hand en tong
Voel ik rusteloos de droom
Bezie ik dromend het leven
Droom ik dit moment,
Dit moment,
Dit moment in verheven heerlijkheid,
Mompel in mijn hoofd, wijs mij de weg
Terwijl er geen is
Droom ik kant en klaar alles en verlies mijzelf in volledige onvolledigheid
Die dag, deze dag, droom ik de op hol geslagen dromen
De universele poppenkast droom ik met jou, jullie, de dingen en
de tentakels van het ongewisse

Een nachtmerrie baart geur, kleur en drachtig licht
Overvalt smaakvol vocht gelukzalig alle verdampte ogenblikken
Vang mij dan toch, want ik verlies mij in dit nu
Was ik al niet verloren in het moment van gisteren?
Gevangen, vrij in blauw, wit,
Zweefde, zwalkte zacht ikzelf zonder harde ondergrond en
Eindeloos figureren de doldwaze Gelderse worsten onverschrokken in avonturen van jou
Babbelend, bons, bonken de tonen in tempo tranen af en aan,
Groeit in het momentum de vraag ….
Hoor je dit? …….. En het is stil.
Ik versta niets. Beleef, beweeg, lijk te dansen
Tik, tak, tik, wordt tik tak voor altijd
Dag hengst, nacht merrie

Gedacht denk ik broodnodig de dag denk ik
Wakker worden
Helder in dit moment
Wordt ik wakker in de volgende droom

Want overdag droom ik slapeloos de werkelijkheid
De illusie oppermachtig, wandel, ren ik, dwaas de dag door
Werk ik, vangt de droom mij die ik ben, en droom ik de werkelijkheid die ik wordt

Arjan Bosch
uitgesproken in De Waag, 27 oktober 2013

Comments are closed.

error: De inhoud van deze site is copy protected!