Willemien Spook opent Zwart – Wit expositie met gedicht

MISTER HISTOR

 

Tussen zwart en wit krast de ekster

streept zich het pad van de zebra

 

dansen vingers over een klavier

in klinkklare klankkleuren

 

hier: een dropje, pepermuntje

chocolaatje, ik houd van je, ik haat je

 

tussen dat en tussen dit noemt een kind

jouw grijze oog een lege regenboog

 

verzint Mister Histor een tint

voor jouw naam en een naam

 

voor het zwart van

old school houtskool

 

en het wit van wachtend linnen

waarop alles nog moet beginnen

 

– het monochroom als boze droom? –

 

nee. tussen zwart en tussen wit

is alles kleur, zelfs dit –

 

 

error: De inhoud van deze site liever niet kopiëren, dank je wel.