Ellen Wolff
 

Heemsteedse maakt buste Mulisch
HDC Media - November 16, 2010|

Vlak na de dood van Harry Mulisch is de Heemsteedse beeldhouwster Ellen Wolff aan een buste van de schrijver begonnen. Als er een standbeeld van Mulisch in Haarlem moet komen, zou zij dat graag maken.

"Ik zou dat een erezaak vinden. Ze moeten aan de achterkant, aan zijn houding, al zien dat hij het is."
Wolff is onder meer bekend van het beeld 'De balans' dat voor de Heemsteedse apotheek staat en het beeld van Adriaan Pauw bij het Oude Slot. Ook heeft zij beelden gemaakt van Jac. P. Thijsse (in Castricum) en andere bekende figuren. "En", zo vult zij aan "om het oneerbiedig te zeggen: een kop van Henny Huisman. Ik deed dat voor een vriend die voor hem een surprise party had georganiseerd. Nu staat het bij Huisman thuis."
Ellen geeft beeldhouwcursussen in Haarlem. Zij is lid van de kunstenaarsvereniging KZOD (Kunst Zij Ons Doel) in Haarlem.
Haar werk kenmerkt zich door een zekere dynamiek in de houding van de figuur, zoals het bronzen beeld 'Vrouw in de wind'. Zij maakt voornamelijk personen in brons. "De achterzijden van mijn beelden zijn meestal mijn voorkeurszijden", zei zij tijdens een tentoonstelling eensWolff: " Harry Mulisch heeft mij altijd aangesproken. Toen hij overleed, dacht ik: nu moet het er maar eens van komen, ik ga een beeld van hem maken. Het is een buste geworden. Ik heb me natuurlijk eerst goed gedocumenteerd en foto's van hem bekeken. Ook heb ik wat boeken nagelezen van hem. Alles wat hij schreef, kwam natuurlijk uit zijn eigen koker en dat geeft je toch een beeld van hoe iemand is en denkt. Het viel me mee: ik had nog zes boeken van hem in mijn boekenkast staan. Met die kennis en het gevoel dat ik overhield na lezing van die boeken en het bekijken van die foto's ben ik aan de gang gegaan."
"Ik heb hem gemaakt zoals hij eruit zag tussen zijn vijftigste en zestigste levensjaar. Mulisch heeft een karakteristiek en mooi hoofd, vind ik. Hij zag er op het laatst uit als iemand die had geleefd, op wie de tijd zijn sporen heeft nagelaten. Over die ijdelheid van hem is natuurlijk heel veel geschreven, maar ach, ieder mens is ijdel. Kunstenaars dus ook. Je moet toch een zekere mate van zelfvertrouwen en trots hebben, wil je slagen in de kunst."
"Wat hij als standbeeld moet dragen, is nog een probleem. Als je hem in een pak neerzet, krijgt hij iets iels, omdat hij nu niet bepaald forse benen had. Maar dat is op te lossen door hem bijvoorbeeld met een hand onder zijn kin of door hem in een andere pose te vereeuwigen. Hij kan bijvoorbeeld ook op een canapé liggen, zoals hij op het boekenbal wel deed."

Adriaan Pauw in brons gevat
HDCMedia - April 25, 2007 - door Margot Klompmaker

Ere wie ere toekomt. Gisteren is op het Oude Slot in Heemstede een borstbeeld onthuld van Adriaan Pauw (1581 - 1653). Een staatsman van allure die een belangrijke rol speelde in de geschiedenis van Heemstede en ver daarbuiten.

In 1620 kocht Pauw, afkomstig uit een koopmansfamilie, de Heerlijkheid Heemstede voor 36.000 gulden. Daarmee verwierf hij een landhuis - het Oude Slot - en een stuk grondgebied dat ook Bennebroek omvatte. Pauw verfraaide het slot, dat hij gebruikte als buitenverblijf en voor representatieve doeleinden. Er logeerden ook soms vorstelijke personen, zoals Maria de Medici (koningin-moeder van Frankrijk).
Adriaan Pauw was niet de eerste de beste. Ook buiten Heemstede had hij bestuurlijk een aardige vinger in de pap. Zo was hij driemaal raadspensionaris van de Staten van Holland. De eerste keer nam hij ontslag in 1636, uit onvrede over de te volgen tactiek in de Tachtigjarige Oorlog.
Toch werd hij in 1646 gevraagd voor de vredesdelegatie naar het Duitse Münster, waar de oorlog met Spanje zou worden afgesloten. Ter ere daarvan liet hij in 1648 bij het Oude Slot de Pons Pacis bouwen. Een Vredesbrug, samengesteld uit overblijfselen van de Marepoort en andere afgebroken gebouwen in Leiden.
Later viel Pauw in ongenade en werd verdacht van pro-Engelse sympathieën. Op het nippertje werd voorkomen dat zijn bezittingen in Heemstede werden vernield.
In 1653 stierf Pauw. Hij ligt begraven in de grafkelder van de door hem gestichte Gereformeerde Kerk in Heemstede. Na zijn dood werd de Heerlijkheid Heemstede verdeeld. Zoon Gerard kreeg Heemstede, zoon Adriaan Bennebroek. In 1810 is veel van het slot afgebroken door de toenmalige eigenaar, schout Jan Dolleman. De Vredesbrug is bewaard gebleven. Het borstbeeld voor Pauw, gemaakt door Ellen Wolff, is onthuld door de burgemeesters Marianne Heeremans (Heemstede) en Han van Leeuwen (Bennebroek). En Adriaan Pauw zag dat het goed was bij de opening van zijn borstbeeld in Heemstede. foto United Photos/Marco de Swart